Begin 2025 leek er eindelijk reden voor optimisme in de Australische wijnindustrie. Na enkele moeilijke jaren liet de sector weer groei zien. Toch bleek die opleving relatief: de productie lag nog altijd ruim onder het tienjarig gemiddelde. Inmiddels zijn de eerste cijfers over 2026 bekend en die geven weinig aanleiding tot feest. De Australische wijnoogst is gezakt naar het laagste niveau in 25 jaar. Staat Australische wijn onder druk? Of is er juist sprake van een noodzakelijke transformatie?
Historisch lage productie
De cijfers uit het National Vintage Report 2026 spreken voor zich. De totale druivenoogst kwam uit op 1,27 miljoen ton. Dat is 300.000 ton minder dan in 2025, een daling van 19 procent. Vergeleken met het tienjarig gemiddelde ligt de productie zelfs 25 procent lager.
Opvallend is dat vier van de afgelopen vijf oogstjaren onder het tienjarig gemiddelde uitkwamen. Hierdoor ligt ook het vijfjarig gemiddelde inmiddels aanzienlijk lager. De trend is duidelijk: er staat druk op de Australische wijn sector en deze produceert structureel minder dan voorheen.
Twee factoren springen daarbij direct in het oog: een veranderende wereldmarkt en uitdagende weersomstandigheden.
De wijnwereld verandert
Australië staat niet alleen in deze ontwikkeling. Wereldwijd neemt de wijnconsumptie af. Volgens cijfers van de International Organisation of Vine and Wine (OIV) is de wereldwijde consumptie sinds 2017 met ongeveer 14 procent gedaald. Opmerkelijk genoeg ligt de huidige consumptie op een niveau dat vergelijkbaar is met dat van 1961.
Dat is des te opvallender wanneer we bedenken dat de wereldbevolking in die periode groeide van ongeveer 3 miljard naar ruim 8,3 miljard mensen. Relatief gezien drinken we dus aanzienlijk minder wijn dan vroeger.
Van groei naar krimp
Vanaf de jaren zestig groeide de wijnconsumptie sterk, mede dankzij de economische bloei in Europa. Na een piek rond 1980 volgde een periode van stabilisatie. Tussen 2000 en 2007 zorgden globalisering en de groeiende vraag vanuit China en de Verenigde Staten opnieuw voor een opleving.
De financiële crisis van 2008 maakte daar echter een einde aan. Vervolgens zorgden de verstoringen tijdens de coronapandemie voor verdere druk op de markt. Inmiddels spelen ook veranderende leefstijlen een belangrijke rol. Vooral jongere generaties kiezen vaker voor minder alcohol of laten wijn helemaal links liggen.
Minder vraag betekent minder wijngaarden
Australische wijnboeren passen zich aan deze nieuwe realiteit aan. Hoewel Wine Australia sinds 2019 geen volledige meting van het wijngaardareaal meer heeft gepubliceerd, wijzen regionale cijfers erop dat inmiddels duizenden hectares wijngaard zijn gerooid.
Dat is niet verrassend. In 2023 lag er naar schatting nog een overschot van ongeveer 2 miljard liter wijn opgeslagen. Adviesbureau KPMG berekende dat circa 20.000 hectare wijngaard zou moeten verdwijnen om het marktevenwicht te herstellen.
De eerste stappen zijn al gezet:
- In Riverina (New South Wales) is ongeveer 5.000 hectare gerooid.
- In Riverland (South Australia) verdween minstens 3.000 hectare wijngaard.
Ter vergelijking: in Bordeaux werd de afgelopen jaren tussen de 10.000 en 12.000 hectare gerooid, goed voor ongeveer 8 tot 10 procent van het totale areaal. Daar gebeurde dit met aanzienlijke overheidssubsidies. Australische wijnboeren kunnen op dergelijke steun nauwelijks rekenen. De Australische overheid beschouwt het terugdringen van wijngaarden vooral als een noodzakelijke marktcorrectie.
Het weer werkte niet mee
Naast de marktomstandigheden speelde het weer een belangrijke rol in de lage oogst van 2026.
In Riverland begon het seizoen met uitzonderlijk warme omstandigheden. Door aanhoudende hittegolven in december en januari startte de oogst ongewoon vroeg. Vervolgens sloeg het weer om. Eind februari veroorzaakten hevige regenval en overstromingen aanzienlijke schade aan wijngaarden en infrastructuur.
Ook elders in South Australia verliep het seizoen grillig. Na een warme start volgde een relatief koele periode in februari en maart. Voor witte druiven bleek dat gunstig, omdat zij hun frisheid beter konden behouden. Rode druiven profiteerden juist van een uitstekende kleurontwikkeling.
In Barossa was het verhaal anders. Daar zorgde extreme droogte voor lagere opbrengsten, maar de kwaliteit van zowel Shiraz als Riesling wordt door producenten als uitstekend omschreven.
Een opvallende winnaar: witte wijn
Ondanks alle uitdagingen zijn er ook positieve ontwikkelingen zichtbaar. De Australische wijnindustrie verandert mee met de voorkeuren van consumenten.
Voor slechts de tweede keer in twaalf jaar werd er meer witte dan blauwe druiven verwerkt. Vooral in de warme binnenlandse regio’s was deze verschuiving duidelijk zichtbaar. Daar daalde de productie van blauwe druiven met maar liefst 33 procent, terwijl witte druiven slechts 6 procent terrein verloren.
In de koelere kustgebieden bleef de verhouding tussen wit en rood veel stabieler.
Chardonnay neemt de leiding over
De veranderende voorkeuren hebben ook gevolgen voor de populairste druivenrassen van Australië.
Jarenlang was Shiraz de onbetwiste koning van de Australische wijnbouw. Maar in 2026 verloor de druif zijn koppositie. De productie van Shiraz daalde met 35 procent, mede doordat veel aanplant zich bevindt in de warmere binnenlandse regio’s die het zwaarst werden getroffen.
Chardonnay wist daarentegen zijn positie vrijwel volledig te behouden en is daarmee uitgegroeid tot het belangrijkste druivenras van Australië.
Het aandeel van Shiraz zakte naar 19 procent van de totale productie. Daarmee komt de druif voor het eerst in vijftien jaar onder de grens van 20 procent.
Het einde van Australische wijn? Zeker niet
De cijfers van 2026 laten zonder twijfel zien dat de Australische wijnsector zich in zwaar weer bevindt. Met lagere consumptie, overproductie uit het verleden, het rooien van wijngaarden en uitdagende weersomstandigheden staat de Australische wijn sector onder druk.
Toch betekent dit niet dat het voortbestaan van Australische wijn in gevaar is. Wat we zien, is eerder een sector die zich opnieuw uitvindt. Producenten passen hun aanplant aan, richten zich meer op witte wijnen en streven naar een betere balans tussen vraag en aanbod.
Voor consumenten is er bovendien nog een lichtpuntje: ondanks de fors lagere oogst zijn de wijnprijzen voorlopig relatief stabiel gebleven.
Australische wijn verdwijnt dus niet van het toneel. De sector verandert, krimpt en specialiseert zich. Juist die aanpassingskracht kan ervoor zorgen dat Australische wijn ook de komende decennia een belangrijke speler blijft op het wereldtoneel.