De DO Cava uit Spanje is een uitzonderlijke wijnregio met een ontwikkeling die je stormachtig kan noemen. Cava startte als een methode dat uitgroeide tot een wijngebied. En dat is op zichzelf al bijzonder te noemen. Dit gebrek aan geologische afbakening heeft zeker bijgedragen aan het succes van Cava, maar er is meer. Cava wordt vaak gezien als de “spaanse mousserende wijn” en niet meer dan dat. En niet als het bijzondere product uit een bijzonder Catalaans herkomstgebied.
Methode Traditionelle
Cava is, net als Champagne, gemaakt volgens de Methode Traditionelle. Dat betekent dat er een basiswijn wordt gemaakt, die wordt gebottled. Waarna op de fles een tweede vergisting plaatsvindt. Met dosage ontstaat er een mousse, zijnde een bijproduct van de alcoholische vergisting. De koolzuur geeft in eerste instantie een harde mousse. Dat herken je vaak in de basis segment wijnen.
Aanwezige stikstof zorgt voor dat deze harde mousse romiger wordt. Ook een langzame tweede vergisting draagt bij dat de mousse zachter overkomt. Of lagere druk in de fles draagt hieraan bij. Wijnmakers hebben dus vele keuzes tot hun beschikking. Maar de belangrijkste drijfveer is autolyse. Hier zit echter een grens aan. Na een jaar of zeven of acht zijn de stoffen die autolyse bewerkstelligen wel verdwenen in de wijn. En na vier jaar is de zuurstof opgebruikt, zodat de gist cellen geen zuurstof meer kunnen opnemen. En gaat oxidatie een rol spelen.
Cava vs Champagne
Overal vinden we mousserende wijnen volgens de Methode Traditionelle. Denk aan Champagne, diverse Crémant wijnen, Cava, Franciacorta, Cap Classique. En wanneer je Cava vergelijkt met haar grote zus Champagne, is het interessant te weten dat de cava productie ongeveer 85% is aan die uit Champagne, terwijl de prijs slechts 30% is! De Cava wijnboeren verdienen dus aanzienlijk minder, terwijl de wijn op dezelfde wijze geproduceerd wordt.
In tegenstelling tot Champagne, is merendeel van de Cava simpel gemaakt en een stuk goedkoper. Er is onvoldoende aandacht voor hoogwaardige Cava en dus het marketing apparaat blijft achter ten opzichte van Champagne. En daarbovenop is de oprichting van DO Corpinnat een klap in het gezicht voor Cava. Deze afsplitsing voor strengere regels maakt het voor de consument nog onduidelijker.
Huidige regelgeving
De regelgeving in DO Cava was de laatste keer in 2020 aangepast. Cava mag geproduceerd worden in vier productiezones die de vroegere regio’s hebben vervangen. Dit zijn Comtats de Barcelona, Valle del Ebro, Vinedos de Almendralejo en Requena. Vanzelfsprekend neemt Comtats de Barcelona de belangrijkste plaats in, met maar liefst 95% van de Cava-productie.
Cava kent vier kwaliteitsniveau’s. de meest eenvoudige (en meest verkochte) is de Cava de Guarda. Deze heeft minimaal negen maande rijping, gevolgd door Cava de Guarda Superior Reserva met minimaal achttien maanden rijping. De top categorieën zijn Cava de Guarda Superior Gran Reserva met dertig maanden rijping en Cava de Guarda Superior Paraje Calificado , een single vineyard Cava met meer dan dertig maanden sur lies rijping.
Alleen de Cava de Guarda heeft vanaf 2025 geen verplichting biologisch te zijn, de andere drie niveau’s hebben deze verplichting wel.
Comtats de Barcelona
Binnen Comtats de Barcelona vinden we vijf subzones, te weten Valls d’Anoia-Foix (met de Cava-hoofdstad Sant Sadurni d’Anoia), Serra da Mar, Conca del Gaia, Serra de Prades en Pla de Ponent.
De wijngaarden zijn allemaal biologisch gecertificeerd, met wijnstokken die minimaal 10 jaar oud zijn. Dit vertaalt zich in het feit dat de druiven uitsluitend voor de topcuvées geproduceerd mogen worden. De kwaliteit wordt nog benadrukt doordat de opbrengst per hectare is gelimiteerd tot 10.000kg (gelijk aan de Champagne-streek in 2024 (in 2025 was dit het laagste ooit met 9.000kg). Tenslotte is de wijn volledig traceerbaar van de oost tot de fles! Dit onderschrijft de vooruitstrevendheid van DO Cava.
Maar ondanks dat voor de topcuvées geproduceerd mag worden, komt 90% van de reguliere Cava’s uit deze subzone.
Valls d’Anoia-Foix
Dit gebied wordt gevormd door een brede vallei tussen twee bergketens: de kustbergen van de Massís del Garraf, en de pre-kustgebergte, parallel en enkele kilometers landinwaarts van de Middellandse Zeekust. Het ligt tussen de historische steden Barcelona en Tarragona.
De open vallei loopt zachtjes af van de indrukwekkende rotsachtige massa van Montserrat naar de zee. Het wordt gevormd door een veelheid aan heuvels en kleine heuvels gevormd door de stroomgebieden van de rivieren Anoia en Foix, waaraan deze subzone van Cava zijn naam ontleent.
Het heeft een gematigd klimaat vanwege de nabij gelegen Middellandse Zee en de bescherming van koude noordelijke winden door het Montserrat gebergte. De voornaamste druiven hebben zich aangepast aan hun landschap; Xarel-lo overheerst in het kustgebied, Macabeo (Viura) in de vallei en Parellada in de hoger gelegen wijngaarden.
Serra da Mar
Op 15km ten noorden van Barcelona vinden we Serra da Mar. Met uitzicht op zowel de Middellandse Zee als de stad Barcelona geniet deze regio van een mediterraan klimaat. De regio wordt beschermt door de Serralada da Marina tegen de noordenwind. Het onderscheidt zich door haar zanderige, doorlatende, intens doorlatende grond die gemakkelijk te bewerken is, niet erg kalkhoudend is en de druiven een natuurlijke zuurgraad geeft die ideaal is om maandenlang in kelders te rijpen. De bodem staat ook bekend als sauló. De Xarel-lo druivensoort is dominant in deze subzone.
Conca del Gaia
De subzone Conca del Gaià gaat over de grenzen van de regio’s Tarragonès en Alt Camp. De naam verwijst naar de rivier de Gaià die door deze subzone gaat. De regio heeft een typisch mediterraan klimaat van milde winters en hete zomers, getemperd door de zeebries.
Serra de Prades
Ten noorden van Conca del Gaia, grenzend aan de regio Lleida, liggen de wijngaarden van Serra de Prades. Deze subzone is vernoemd naar de Pradesbergen, een opvallend morfostructuur deel van het Catalaanse pre-kustgebergte. Deze subzone bestaat uit een vlakte die open is naar de zee en zachtjes omhoog loopt vanaf de Middellandse Zee. Het hoogtepunt zijn de toppen van het kustgebergte, dat kenmerkend is.
Op de zuidelijke helling van de bergvallei op 350 tot 600m hoog vinden we de wijngaarden, gevormd door de erosie van de Francoli en haar zijrivieren. De combinatie van de hoogte en de zeebries vormen een overgangsgebied tussen mediterraan en continentaal klimaat. We vinden hier vooral de Trepat-druif. Een inheemse rode druif die fruitige wijnen geeft.
Pla de Ponent
In het binnenland van de regio Lleida, ookwel Terres de Ponent genaamd, vinden we de subzone Pla de Ponent. Het continentale klimaat is droog met veel zonuren en grote diurnal range.
Valle del Ebro
In de Ebro rivier vallei vinden we de twee subzones Alto Ebro en Valle del Cierzo. Het heeft een typerend continentaal klimaat. Ook hier geldt grote beperkingen net als in Comtat de Barcelona. Dus we vinden hier de topcuvées.
In de Alto Ebro vloeien twee klimaten samen, de invloed van de Atlantische Oceaan in het westen en het Middellandse Zeegebied in het oosten, ingeklemd tussen de bergruggen in het noorden en zuiden. Het is hier dus iets koeler en vochtiger dan in de Cierzo-vallei.
De Cierzo vallei kent een typisch continentaal klimaat. Het meest karakteristieke is de “Cierzo”-wind, een koele, droge maar sterke wind.
Requena en Vinedos de Almendralejo
De meer zuidelijke regio’s zijn meer voor de basis Cava’s die de meeste mensen kennen.
Kortom
Cava heeft een tijd gehad dat kan worden omschreven als uitdagend, groei en stormachtig. Maar zoek eens iets verder naar een betere Cava in plaats van altijd naar de Champagne fles te grijpen, omdat die zo vertrouwd is. Neem even contact met ons op wanneer u interesse heeft in een bijzondere Cava.










